در هیچ جای این دنیا چشمی

 چشم به راه من نخواهد بود

 پایی پا به پای من به راه نخواهد زد

 دهانی برایم قصه های شبانه نخواهد بافت...

اما من با همه ی دنیا از تو خواهم گفت

تا ته قوس زمین !

با خاطره ات قدم خواهم زد

تا آخر انتظاری شاید تا همیشه

نگاهت خواهم کرد

نامت را به یاد خواهم داشت

برایت دست تکان خواهم داد

.

دیوانه را یک لبخند هم کفایت می کند !

شهرزاد خویش خواهم ماند

هزار و یک شبم...

می روی ؟!

برو !

اما قبل از رفتن روی مرا بپوشان

بعد از تو دیگر خیلی سردم خواهد شد

اکنون برو !

نه، نرو !

قبل از رفتن چراغ ها را روشن کن

آخر من از تاریکی می ترسم

اکنون برو !

نه، نرو !

قبل از رفتن خاطراتت را بگذار بمانند

من با خاطرات تو زنده ام

اکنون برو!

نه، نرو ...

    سلام ... خوبيد ؟

    مرسي از اينكه همگي توي جشن تولدم شركت كردين !!!

   و ممنون از نظراي قشنگتون توي وبلاگم !!!

   بريم سراغ پست جديد ...

   امروز داشتم توي كتاباي سالهاي قبلم نگاه مي انداختم كه يه مطلب از دوستم ديدم

    يه داستان ، يه حكايت ، حيفم شد شما ازش بي نصيب بمونيد ...

    خيلي نازه !!! حتما تا آخرش بخونيد .

اگه سبزم اگه جنگل اگه  ماهي اگه دريا

             اگه  اسمم همه جا هست روي لبها تو كتابا

                         اگه رودم رود گنگم مث مريم اگه پاك

                                  اگه نوري به صليبم اگه گنجي زير خاك

واسه تو قد يه برگم پيش تو راضي به مرگم

       اگه پاكم مث مهبد اگه عاشق مث هندو

                 مث بندر واسه قايق واسه قايق واسه پارو

                        اگه عكس چهل ستونم اگه شمعي بي حصار

                                   واسه آرش تير آخر واسه جاده يه سوار

واسه تو قد يه برگم پيش تو راضي به مرگم

       اگه قيمتي ترين سنگ زمينم توي تابستون دستاي تو برفم

                   اگه حرفاي قشنگ هر كتابم براي اسم تو چند تا دونه حرفم

                             اگه سيلم پيش تو قد يه  قطره اگه كوهم پيش تو قد يه سوزن

              اگه تن پوش بلند هر درختم پيش تو اندازه ي دكمه ي پيرهن

واسه تو قد يه برگم پيش تو راضي به مرگم

        اگه تلخي مث نفرين اگه تندي مث رگبار

                 اگه زخمي  زخم كهنه  بغض يك در رو به ديوار

                          اگه جام شو كراني تو عزيزي مث آب اگه ترسي

                                             اگه ترسي اگه وحشت مث مردن توي خواب

واسه تو قد يه برگم پيش تو راضي به مرگم

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي

    عجب شاخه گل وار به پايم شكستي

                    قلم زد نگاهت به نقش آفريني

                          كه صورتگري را نبود اين چنيني

پري زاد عشقو مهاسا كشيدي

       خدا را به شور تماشا كشيدي

           تو دونسته بودي چه خوش باورم من

                   شكفتي و گفتي از عشق پر پرم من

تا گفتم كي هستي ؟ تو گفتي يه بيتاب

           تا گفتم دلم كو ؟ تو گفتي كه درياب

               قسم خوردي بر ما كه عاشق تريني

                          توي جمع عاشق تو صادق تريني

همون لحظه ابري رخ ماه و آشفت

    به خود گفتم اي واي مبادا دروغ گفت 

         گذشت روزگاري از اون لحظه ي ناب

                        كه معراج دل بود به درگاه مهتاب

درون درگه عشق چه مهتاج نشستم

      تو هر شام مهتاب به يادت شكستم

             تو از اين شكستن خبر داري يا نه ؟

                   هنوز شور عشقو به سر زاري يا نه ؟

آخ جون دوباره پاييز اومد ... فصلي كه بودنش به من آرامش ميده ...

  يكمي غروباش  دلگيره ، يكمي كه نه ... خيلي دگيره

اما من عاشق اين فصلم حتي غروباش